Γυναικοκτονία – Θηλυκοκτονία ως Σεξιστικό, Πολιτικό και Αποικιοκρατικό Φαινόμενο

Σκοπός του μαθήματος είναι να διερευνηθεί η γυναικοκτονία και θηλυκοκτονία, όχι μόνο ως έγκλημα, αλλά ως δομικό, πολιτικό, ταξικό και αποικιοκρατικά συγκροτημένο φαινόμενο, εντοπίζοντας τη σχέση της με την κρατική ατιμωρησία, τον ρατσισμό, τη νεκροπολιτική και τη γνωσιοκτονία. Το μάθημα θα εστιάσει στην ανάλυση της γυναικοκτονίας και θηλυκοκτονίας ως φαινομένου που συνδέεται άμεσα με την πατριαρχία, την αποικιοκρατική κατασκευή του φύλου και τις ταξικές ανισότητες μέσω της δυτικής επιστήμης, καθώς και με τον ρόλο του κράτους στη διαμόρφωση, νομιμοποίηση και ενίσχυση αυτών των φαινομένων, μέσω μιας ηγεμονικής αρρενωπότητας και εξουσίας. Μέσω κριτικών προσεγγίσεων και θεμελιωδών θεωρητικών κειμένων, θα εξετάσουμε πώς το κράτος έχει χρησιμοποιήσει την επιστήμη, το νομικό πλαίσιο και την πολιτική στρατηγική για να εδραιώσει και να διαχειριστεί τη βία ενάντια στις γυναίκες και στις θηλυκότητες, ενισχύοντας τις πατριαρχικές, ταξικές και αποικιοκρατικές δομές. Θα αναλύσουμε πώς η ιστορική εξέλιξη της έννοιας της «γυναικοκτονίας» αντανακλά τη διαρκή προσπάθεια του κράτους να ελέγξει τη «γυναικεία» φυλή, φύλο, γνώση και επιστήμη, αλλά και την εγκαθίδρυση ενός «Τρίτου» κόσμου. Θα διερευνήσουμε πώς οι πολιτικές, οι νομικές ρυθμίσεις και οι πρακτικές καταστολής, όπως οι νόμοι περί πατριαρχικού οικογενειακού δικαίου, τα μέτρα περί δημογραφικού «προβλήματος», η αστυνόμευση και οι εκστρατείες «ηθικού ελέγχου» ενάντια της «κοινής» θηλυκότητας ή της σεξεργασίας, διαμόρφωσαν το κοινωνικό πεδίο στο οποίο η βία κατά των γυναικών και των θηλυκοτήτων νομιμοποιείται ή αποκρύπτεται. Τέλος, θα συζητήσουμε πώς ενεργούς μορφές συλλογικής αντίστασης και κοινωνικής διεκδίκησης, καθώς και θεωρίες όπως ο καταργητικός φεμινισμός, προωθούν την κατάργηση όλων των μορφών καταπίεσης και βίας, εστιάζοντας στην άρση των ριζικών δομών που τις καθιστούν δυνατές.