Γνώση και Γλωσσική Στροφή στην Κοινωνιολογία

Το μάθημα αναπτύσσεται σε δύο φάσεις. Αρχικά αναφέρεται στην επιστημολογική ρήξη που συντελείται με τη σχετικοποίηση της έννοιας της ορθολογικότητας και αντικειμενικότητας των επιστημονικών θεωριών, η οποία ταυτόχρονα υποδηλώνει τις αναπόφευκτες ασυμμετρίες και ασυνέχειες που χαρακτηρίζουν την εξέλιξη των επιστημών. Στις πρώτες αυτές διαλέξεις δίδονται οι ορισμοί και εξετάζεται η σχέση της επιστήμης με την επιστημολογία, συζητείται η άποψη περί κοινωνικής κατασκευής της πραγματικότητας και παρουσιάζονται οι πτυχές μιας ερμηνευτικής θεμελίωσης των κοινωνικών επιστημών. Στο πλαίσιο αυτό γίνεται ιδιαίτερη αναφορά σε κείμενα που υποστηρίζουν τόσο ένα «ισχυρό», όσο και ένα «ασθενές» πρόγραμμα Κοινωνιολογίας της γνώσης, καθώς και σύγχρονες εκδοχές μιας Νέας Κοινωνιολογίας της γνώσης. Σε ένα δεύτερο επίπεδο γίνεται αναφορά στις σύγχρονες επιστήμες της γνώσης (Γνωσιοεπιστήμες- γνωσιακές επιστήμες), κυρίως στο πως επιτελούνται οι διάφορες γνωστικές λειτουργίες, στο βαθμό που είναι υπεύθυνες για την απόδοση του νοήματος και την ανάπτυξη μορφών επικοινωνίας. Στη συνέχεια το μάθημα προσεγγίζει θέματα που αφορούν τη «γλωσσική στροφή», η οποία σε μια ύστερη περίοδο συναντά το ενδιαφέρον της ερμηνευτικής κοινωνιολογίας, καθώς η μελέτη της γλώσσας δεν περιορίζεται στα δομικά της στοιχεία, όπως υποστηρίζει η στρουκτουραλιστική γλωσσολογία, αλλά επεκτείνεται στο νοηματικό περιεχόμενο των διυποκειμενικών σχέσεων, ως ένα δημιουργικό κοινωνικό και εντέλει επικοινωνιακό φαινόμενο που κατέχει σημαντική θέση στην καθημερινή κοινωνική ζωή των ανθρώπων.