Κοινωνιολογία της Κοινωνικής Διαφοροποίησης

Το μάθημα προσεγγίζει την διαφοροποίηση ως το κύριο χαρακτηριστικό γνώρισμα μιας εξελικτικής διαδικασίας από πιο απλές, παραδοσιακές και αδιαφοροποίητες κοινωνίες και μορφές συνεργασίας προς σύγχρονες, σύνθετες και περισσότερο διαφοροποιημένες. Από αναλυτική άποψη, μπορούμε να διακρίνουμε τουλάχιστον τρεις μορφές αυτής της διαδικασίας: κατατμηματική, διαστρωματωτική και λειτουργική διαφοροποίηση. H κοινωνική ανάλυση και η ερμηνεία των παραπάνω μορφών ωστόσο, δεν γίνεται αποκλειστικά από την σκοπιά των αξιών, των παραγωγικών δομών, των λειτουργιών ή και των θεσμών και των τρόπων που διαφοροποιούνται στον χρόνο ή και διαμορφώνουν την δράση των ατόμων. Ακολουθεί και την αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι αυτή που οδηγεί από τους δρώντες, στις αξίες, τους θεσμούς και τις παραγωγικές σχέσεις. Στο σύνολο των διαλέξεων, η κοινωνική διαφοροποίηση περιστρέφεται γύρω από δυο κεντρικούς άξονες της κοινωνιολογικής θεωρίας, ήτοι την σύνδεση μάκρο και μίκρο φαινομένων και την σχέση δρώντων και συστήματος μέσα από κλασικές (H. Spencer, E. Durkheim, K. Marx) και σύγχρονες κοινωνιολογικές προσεγγίσεις (T. Parsons, N. Luhman, J. Habermas, J. Alexander, S. Eisenstadt, E.O. Wright, N.Mouzelis).